Jenis-jenis Penilaian

-Guru menetapkan matlamat dan objektif penilaian
-Penilaian menentukan keberkesanan pengajaran guru

1. Penilaian formatif -memberi maklumat tentang kemajuan sesuatu proses pengajaran. Menilai semula dan memperbaiki pengajaran guru. Dijalankan sepanjang pengajaran. Secara tidak rasmi, memerhatikan cara murid menjawab soalan.
2. Penilaian sumatif -mengukur murid selepas tamat sesuatu program. Menentukan tahap pencapaian murid, markah dan gred daripada tugasan murid.
3. Penilaian penempatan/kesediaan -menguji bolehan murid sebelum mengikuti sesuatu pelajaran. Menempatkan murid mengikut keupayaan/pencapaian mereka.
4. Penilaian rujukan kriteria -ujian berdasarkan objektif dan kandungan kursus dan peringkat pencapaian yang diharapkan kebanyakan murid harus mencapainya. Membuat perbandingan pencapaian murid dengan standard yang ditetapkan. Tidak membanding dengan murid lain dalam keputusan dan kedudukan murid.
5. Penilaian rujukan norma -memasukkan soalan yang senang dan sukar. Membandingkan keputusan murid dengan murid lain.

Tujuan penilaian :

• Mengenal pasti kelemahan dan kekuatan murid -menentukan tahap pemahaman murid. Mengenal pasti kelemahan murid dan mengambil langkah mengatasi.
• Meningkatkan keberkesanan program -melaksanakan penilaian formatif dan penilaian sumatif. Hasil penilaian memperbaiki program.
• Mengukur keberkesanan pengajaran -penilaian membantu guru menilai keberkesanan pengajaran.
• Memperoleh data untuk tindakan -hasil penilaian untuk memberi biasiswa, menempatkan murid.
• Maklumbalas untuk pelajar dan ibu bapa tentang pencapaian murid -tahap pencapaian murid diberi gred A, B, C atau D.
• Memberi motivasi kepada murid -keputusan murid menggalakkan murid berusaha mencapai keputusan yang lebih baik.

Bentuk ujian bertulis :

1. Soalan objektif
2. Soalan subjektif

Soalan Objektif :
-murid memililih dua atau lebih jawapan yang betul.
-tiga jenis ujian objektif, iaitu :

1. Aneka pilihan
2. Soalan betul/salah
3. Soalan padanan

-Soalan aneka pilihan : pokok soalan dan pilihan jawapan. Jawapan yang betul dan jawapan yang salah.
-Soalan betul/salah : murid menentukan sama ada pernyataan betul atau salah.
-Pemadanan : menguji keupayaan murid memadankan item. Item yang banyak mengelirukan murid.

Soalan subjektif :
-Terbahagi kepada tiga jenis, iaitu -

1. soalan jawapan ringkas - menggunakan satu/beberapa patah perkataan, menggunakan ayat ringkas.
2. soalan esei - menilai tahap kognitif murid. Kebolehan murid menjelaskan sesuatu idea.

-Kelebihan soalan esei :

• mudah dibina.
• menilai tahap kognitif yang tinggi.
• mengetahui pemahaman murid.
• murid menulis pendapat mereka.

-Kelemahan soalan esei :

• jawapan yang menyeleweng.
• waktu menulis esei berbeza.
• pemeriksaan kurang tepat.
• tidak mengukur pengetahuan berbentuk fakta secara tepat.
• pemeriksa tidak gemar membaca tulisan buruk.

-Soalan penyelesaian masalah :

• mudah membina, sukar diperiksa.
• menilai tahap kognitif tinggi.
• sukar memeriksa dan memberi markah.
• terdapat lebih daripada satu jawapan.
  

Penilaian Pengajaran Dan Pembelajaran

Konsep Penilaian :

• Guru menilai kemajuan murid-murid
• Guru menilai bahan dan kaedah pengajaran
• Tujuan penilaian membolehkan guru mengambil tindakan dan memperbaiki pencapaian murid-murid dalam sesuatu matapelajaran
• Penilaian dijalankan untuk mengetahui sama ada objektif pengajaran tercapai atau sebaliknya
• Penilaian menentukan sama ada kaedah yang digunakan berkesan dan dapat mencapai objektif pengajaran
• Penilaian mentafsir sejauhmanakah pengajaran guru membawa kesan terhadap pembelajaran murid
• Penilaian melibatkan aktiviti pengujian dan pengukuran iaitu :

1. Penyediaan objektif pengajaran dan pembelajaran
2. Pengajaran dan pembelajaran
3. Penilaian (pengujian dan pengukuran)

Definisi pengujian dan pengukuran

• Pengujian merupakan prosedur mengukur pencapaian murid dlam bentuk markah atau gred
• Perkara yang perlu dikenal pasti dalam ujian adalah seperti berikut :

1. Mengetahui apa yang hendak diukur
2. Mengetahui bagaimana mengukur
3. Merancang ujian
4. Membina alat ujian yang bersesuaian
5. Menilai keberkesanan alat yang diugunakan

Definisi pengukuran
-Pengukuran merupakan satu proses mengumpul maklumat
-Hasil pengukuran melihatkan ciri atau kualiti yang perlu ada pada seseorang murid yang dinilai
-Murid diberikan markah
-Perkaitan pengujian, pengukuhan, penilaian dan tindakan selanjutnya

Prinsip-prinsip penilaian dan pengujian

• Cole (1994) mengemukakan beberapa prinsip penilaian dan pengukuran

1. Menjalankan praujian -mengenal pasti pengetahuan murid dan merancang pelajaran.
   
2. Ujian berkala -ujian formatif untuk mengesan kelemahan murid diperingkat awal pelajaran.
   
3. Ujian formatif dan summatif -ujian formatif dijalankan sepanjang tahun, ujian summatif dijalankan pada akhir tahun.
   
4. Mempelbagaikan cara menilai -ujian bertulis, tugasan, praktikal. Menilai daripada pelbagai aspek.
   
5. Menguji pelbagai tahap pembelajaran -Menguji tahap pengetahuan, pemahaman, penggunaan, analisis, sintesis dan menilai. Mengukur kebolahan murid. Membezakan murid cemerlang, sederhana dan galus.
   
6. Membina bahan ujian untuk tujuan pemulihan -Hasil keputusan ujian membolehkan guru mengenal pasti kelemahan murid.
   
7. Membina bahan ujian yang mempunyai kebolehpercayaandan keesahan -Sesuatu ujian perlu mempunyai kebolehpercayaan dan keesahan yang tinggi. Ujian yang mempunyai keesahan mengukur apa yang sepatutnya diukur.
   
8. Urutan bahan ujian daripada mudah kepada susah -Item soalan mudah kepada soalan yang lebih sukar. Menggalakkan murid lemah cuba menjawab soalan.
   
9. Menyimpan fail untuk merekod keputusan ujian untuk disimpan sebagai rujukan -Data keputusan ujian membolehkan guru mengenal pasti kelemahan murid. Rekod keputusan ujian memberi amaklumat kepada ibu bapa dan puhak sekolah tentang kemajuan seseorang murid.
   
10. Maklumat penilaian membantu guru merancang pengajaran -Hasil ujian formatif yang dilaksanakan sepanjang tahun membolehkan guru memantau kemajuan murid. Hasil ujian summatif pada akhir program menentukan kejayaan program.
    

KAEDAH PENGAJARAN

-Menurut Kamus Dewan edisi ketiga, kaedah adalah merujuk kepada cara atau peraturan membuat sesuatu (terutamanya yang bersistem atau yang biasa).
-Manakala pengajaran pula adalah perihal mengajar, segala sesuatu yang berkaitan dengan mengajar (seperti cara atau sistem mengajar, aspek yang dipentingkan dan lain-lain yang berkenaan dengannya).

-Bagi Abd Ghafar Md Din di dalam bukunya bertajuk Prinsip dan Amalan Pengajaran pula, beliau mendefinisikan pengajaran adalah satu proses penyampaian iaitu untuk menyampaikan maklumat. Cara penyampaian maklumat ini dikatakan sebagai kaedah dan teknik pengajaran. Kaedah pula beliau merujuk kepada peringkat dimana suatu teknik pengajaran dipraktikkan. Terdapat dua perkataan yang hampir sama maksudnya dengan kaedah iaitu teknik dan pendekatan.

-Mok Soon Seng (1992) mengatakan pendekatan ialah cara mendekati sesuatu mata pelajaran. Iaitu cara bagaimana suatu mata pelajaran diajar berdasarkan objektifnya. Jadi ia merupakan satu set teori yang sistematik.
Kaedah pula ialah satu siri tindakan yang sistematik dengan tujuan mecapai objektif pelajaran dalam jangka masa pendek.
Kaedah mengajar ialah cara mendekati sesuatu objektif pelajaran dengan langkah penyampaian yang tersusun (Mok Soon Seng 1992).
Manakala teknik pula ialah kemahiran guru dalam pengelolan dan pelaksanaan kaedah mengajar dalam sesuatu aktiviti pengajaran dan pembelajaran.

-Mengikut Azman Wan Chik (1987) teknik itu apa yang dilihat dalam bilik darjah. Jika guru mengajar bahasa dengan menggunakan alat-alat komunikasi canggih dalam makmal bahasa, maka itu satu teknik. Sekiranya seorang guru Pendidikan Islam mengajar pelajar menghafaz Al-Qur`an dengan mendengar bacaan dalam pita kaset, maka ini dikatakan teknik.

-Sharifah Alwiah Alsagoff (1986) mengatakan bahawa kaedah mengajar ialah peredaran ke arah satu tujuan pengajaran yang telah dirancangkan dengan teratur.

-Hasan Langgulung (1981) pula mengatakan bahawa kaedah itu sebenarnya bermaksud jalan untuk mencapai tujuan. Jadi, apa saja cara yang guru lakukan untuk memberi kefahaman kepada pelajar bagi mencapai objektif pengajaran, maka itu adalah kaedah.
Melihat kepada contoh-contoh yang diutarakan oleh Sharifah Alwiah Alsagoff (1986), Mok Soon Seng (1992), Rashidi Azizan & Abdul Razak Habib (1995), Atan Long (1980) dan Mahfudh Salahuddin (1987), nampaknya yang dikatakan kaedah itu ialah yang ada nama, seperti kaedah kuliah, demonstrasi, Socrates, simulasi, inquiri penemuan, Forebel dan sebagainya.

-Abu Saleh (1988) mengatakan bahawa kaedah itu ialah satu aktiviti pengajaran yang mengandungi langkah-langkah yang tersusun dan dalam tiap-tiap langkah itu pula mempunyai kemahiran dan latihan yang terancang.
Pada anggapan beliau, kaedah mengajar bukanlah tujuan utama pengajaran, tetapi ia merupakan wasilah, iaitu satu jalan untuk mencapai obektif pengajaran.
Demikian juga dengan Hasan Langgulung (1981) mengatakan bahawa kaedah itu sebenarnya bermaksud jalan untuk mencapai tujuan. Jadi apa sahaja cara tindakan dan aktiviti yang dilakukan oleh guru untuk memberi kefahaman kepada pelajar bagi mencapai objektif pengajaran maka itu adalah kaedah, walau pun ia tidak mempunyai nama-nama khas, seperti yang dibawa oleh Sharifah Alwiah, Atan Long (1981) dan lain-lain.

Berdasarkan kepada ini bermakna tidak ada satu kaedah yang terbaik untuk semua mata pelajaran bagi semua pelajar dalam semua keadaan. Kaedah harus berubah mengikut keadaan masa, tempat dan pelajar. Dengan demikian, guru harus pandai memilih kaedah yang baik, yang sesuai dengan keadaan masa, tempat dan pelajar.

• MEMILIH KAEDAH PENGAJARAN

Pengajaran merupakan aktiviti atau proses yang berkaitan dengan penyebaran ilmu pengetahuan atau kemahiran tertentu. Ia meliputi perkara-perkara seperti aktiviti perancangan, pengelolaan, penyampaian, bimbingan, dan penilaian dengan tujuan menyebar ilmu pengetahuan atau kemahiran kepada pelajar-pelajar dengan cara yang berkesan.
Perkembangan pendidikan dari masa ke semasa telah membawa banyak perubahan dalam aktiviti pengajaran di dalam kelas. Corak pengajaran masa kini telah mengalami banyak perubahan dan bertambah maju. Pengajaran dalam konteks masa kini boleh ditafsirkan sebagai satu proses, komunikasi, sains dan seni.
Pada umumnya, kaedah ialah cara atau peraturan membuat sesuatu. Ia berbeza dengan pendekatan di mana ia merujuk kepada satu siri tindakan guru yang sistematik dengan tujuan mencapai objektif pelajaran spesifik dalam jangka masa yang pendek. Dengan erti kata lain, kaedah mengajar ialah cara mendekati sesuatu objektif pelajaran dengan langkah-langkah penyampaian yang tersusun.
Kaedah merujuk kepada satu ikhtiar keseluruhan dikehendaki dalam satu set prosedur yang tersusun berlandaskan kepada sesuatu pendekatan yang dipilih (Edward M. Anthony, 1963). Huraian ini bermakna kaedah-kaedah yang dipilih untuk proses pengajaran dan pembelajaran harus berdasarkan kepada suatu pendekatan yang berkaitan dengan model, prinsip dan teori pembelajaran.
Kaedah mengajar adalah menjadi teknik mengajar apabila kaedah itu dilaksanakan dengan teknik yang sesuai. Di bawah konteks pendidikan, teknik mengajar boleh ditakrifkan sebagai kemahiran guru digunakan untuk pengelolaan dan perlaksanaan kaedah mengajar dalam sesuatu aktiviti pengajaran dan pembelajaran. Misalnya, prosedur kaedah bercerita boleh digunakan sebagai teknik menyampaikan sesebuah cerita.

-Tujuan memilih berbagai-bagai teknik mengajar dalam situasi pengajaran adalah untuk menarik minat murid, mengekalkan perhatian serta membangkitkan rasa ingin tahu murid supaya mencapai objektif pengajaran guru.

-Oleh itu teknik pengajaran yang dipilih haruslah berdasarkan kepada :

• umur,
  
• kecerdasan,
  
• kebolehan
  
• minat murid.
  

Misalnya menurut kajian Piaget, dalam perkembangan kognitif kanak-kanak yang berumur 6 hingga 11 tahun, teknik mengajar yang sesuai digunakan untuk menyampaikan sesuatu konsep ialah bercerita dan permainan dengan menggunakan pelbagai bahan konkrit. Sesuatu kaedah pengajaran hendaklah dipilih berasaskan suatu pendekatan. Dalam satu pendekatan pengajaran, boleh digunakan pelbagai kaedah. Contoh dalam pendekatan induktif (iaitu pengajaran yang bermula daripada yang spesifik kepada yang umum), pelbagai kaedah boleh digunakan seperti kaedah projek, kaedah inkuiri, kaedah sokratik, dan kaedah penyelesaian masalah.

• Faktor-Faktor Pemilihan Kaedah Pengajaran

Al-Kailany (1986) menyenarai sedikit panduan kepada guru sebelum mengaplikasi sesuatu kaedah pengajaran, antaranya ialah:

1. Kaedah mestilah sesuai dengan tujuan dan matlamat pelajaran
2. Kaedah mesti sejajar dengan objektif pelajaran yang hendak dicapai
3. Kaedah juga haruslah sesuai sifat semulajadi (nature) pelajaran yang diajar
4. Kaedah mesti sepadan atau setara dengan umur pelajar
5. Kaedah itu mestilah yang boleh atau mampu diaplikasi oleh guru
6. Mempunyai masa yang cukup untuk mengaplikasikan kaedah berkenaan
7. Kaedah yang dipilih mestilah sesuai dengan kemudahan yang ada

PENGAJARAN & PEMBELAJARAN

1. Objektif Pengajaran – Pembelajaran
2. Tujuan menyediakan objektif P&P
3. Domain Objektif P&P
4. Cara menulis objektif P&P

Objektif Pengajaran – Pembelajaran

MENYATAKAN DENGAN JELAS SESUATU YANG HENDAK DICAPAI SETELAH TAMAT SESI PENGAJARAN

Tujuan menyediakan objektif P&P

• Menentukan arah dan tujuan pengajaran

• Memberi panduan memilih isi

• Memberi panduan bagi menentukan teknik dan kaedah pengajaran

• Membantu guru mengenalpasti bahan atau alat bantu mengajar

• Memberi panduan untuk membina ujian

• Membnatu penyelia menilai pengajaran guru

Domain Objektif P&P

• Koginitif

• Afektif

• Psikomotor

1. Domain Kognitif

• Pengetahuan – mengingat, menama, mengulang

• Pemahaman- menghuraikan, memilih, melapor, menceritakan

• Penggunaan – mengendalikan, menunjukcara, menterjemah, menyelesaikan masalah

• Analisa – menguji, membeza, membanding, mengkritik

• Sintesis – mengurus, mencadang, merekabentuk, mencipta, mengubah

• Penilaian- mentaksir, menganggar

2. Domain Afektif

• Menerima – sikap terbuka

• Membalas – bertindakbalas

• Menghargai – lebih matang

• Mengurus - bertanggungjawab

• Membentuk perwatakan – sistem nilai yang mampu mengawal diri dan perlakuan

3. Domain Psikomotor

• Pergerakan spontan - tanpa dirancang

• Pergerakan asas – berjalan, berlari

• Keupayaan pengamatan – gabungan kognitif dan fizikal cth: menjahit, bertukang

• Keupayaan fizikal – bergantung individu cth kepantasan berlari

• Pergerakan kemahiran- pergerakan dalam sukan

• Pergerakan kreatif – gerakan tersusun, bermakna contoh senitari

Cara menulis objektif P&P

• Perlakuan pelajar – apa yang ditunjukkan, dihasilkan

• Perlakuan yang jelas – mudah diukur cth: membaca, mengeja, mengira

• Situasi pembelajaran- keadaan yang disediakan guru bagi bantu pembelajaran

• Kriteria pencapaian- mengukur, menilai pelakuan pelajar

• Pencapaian minimum – pelajar ketahui keupayaan

• Objektif yang munasabah- sesuai

Panduan Menulis Objektif

• Relevan dgn kurikulum

• Pelajar

• Domain

• Jelas

• Berdasarkan apa yang pelajar patut tahu

Contoh

• Setelah melihat peta negara Arab Saudi, pelajar-pelajar dijangkakan dapat menyebut dan menulis di papan tulis sekurang-kurangnya 3 daripada 5 bandar utama di negara itu.

LEARNING THEORIES AND THE PRACTICE OF INSTRUCTIONAL DESIGN

What is the difference between the learning theories in terms of the practice of instructional design?

• approach more easily achieved than another? To address this, one may consider that cognitive theory is the dominant theory in instructional design and many of the instructional strategies advocated and utilized by behaviorists are also used by cognitivists, but for different reasons. For example, behaviorists assess learners to determine a starting point for instruction, while cognitivists look at the learner to determine their predisposition to learning (Ertmer & Newby, 1993). With this in mind, the practice of instructional design can be viewed from a behaviorist/cognitivist approach as opposed to a constructivist approach.

• When designing from a behaviorist/cognitivist stance, the designer analyzes the situation and sets a goal.

• Individual tasks are broken down and learning objectives are developed. Evaluation consists of determining whether the criteria for the objectives has been met. In this approach the designer decides what is important for the learner to know and attempts to transfer that knowledge to the learner. The learning package is somewhat of a closed system, since although it may allow for some branching and remediation, the learner is still confined to the designer's "world".

• To design from a constructivist approach requires that the designer produces a product that is much more facilitative in nature than prescriptive. The content is not prespecified, direction is determined by the learner and assessment is much more subjective because it does not depend on specific quantitative criteria, but rather the process and self-evaluation of the learner. The standard pencil-and-paper tests of mastery learning are not used in constructive design; instead, evaluation is based on notes, early drafts, final products and journals.